فصل اول: آشنایی کلی با رابط کاربری

فصل اول: آشنایی کلی با رابط کاربری

فصل اول: آشنایی کلی با رابط کاربری

 

Adobe Photoshop CC (Microsoft Windows) interface
بعد از باز کردن فتوشاپ بسته به نسخه ی نصب شده بر روی سیستم خود با محیطی شبیه به تصویر بالا مواجه می شوید. بهتر است که از نسخه ی CS3 به بالا استفاده کنید تا اولاً از امکانات روز این نرم افزار بهره مند شوید و ثانیاً مغایرتی با روند آموزش نرم افزار به دلیل قدیمی بودن نسخه ی نصب شده بر روی سیستم خود نداشته باشید. لازم به ذکر است که نسخه ی CC بر روی سیستم عامل ویندوز XP نصب و اجرا نمی شود و در صورت وجود این سیستم عامل بر روی پارتیشن خود، شما ملزوم به نصب نسخه ی قبلی فتوشاپ یعنی CS6 هستید که البته فرق چندانی با این نسخه ندارد. دقت کنید که حتماً درایور کارت گرافیک شما نصب و ترجیحاً در آخرین آپدیت خود باشد. زیرا ممکن است که برخی امکانات سنگین فتوشاپ مثل سه بعدی سازها در صورت عدم سازگاری کارت گرافیک غیرفعال شوند.
با هم به بررسی موارد شماره گذاری شده می پردازیم تا بیشتر با رابط کاربری فتوشاپ آشنا شویم:
۱- منو: فرامینی که در فتوشاپ قرار دارند اغلب در منو جای گرفته اند. با کلیک بر روی هر کدام از این یازده آیتم (که تا قبل از نسخه ی CS4 ده آیتم بودند و آیتم ۳D وجود نداشت) منوی آبشاری مربوط به آن کلید باز می شود. فرامین مهم همیشه یک کلید میانبر دارند. مثلاً با کلیدهای میانبر Ctrl+S پروژه ی فعال ذخیره می شود. کلیدهای میانبر همواره در کنار دستور خود در منوی آبشاری نوشته شده اند. امکان تغییر میانبرها نیز با گزینه ی Keyboard Shortcuts در منوی Edit وجود دارد که دستکاری آن چندان توصیه نمی شود. در جدولی در اواخر کتاب مهم ترین میانبرهای فتوشاپ آورده شده اند.
۲- جعبه ی ابزار: ابزارهای فتوشاپ که برای کشیدن، نوشتن، جابجا کردن، برش و… لازم اند همگی در این بخش قرار دارند. این پنجره یکی از مهم ترین پنجره های فتوشاپ است. جعبه ی ابزار در فصل ۲ اختصاصاً بررسی شده است.
۳- نوار ابزار: با کلیک بر روی هر ابزار، تنظیمات آن ابزار در نواری پایین منوی اصلی فتوشاپ قرار می گیرد.
۴- پنل های فتوشاپ: می توان پنل های فتوشاپ را عملگرهای گرافیکی کوچک و سودمندی در نظر گرفت که هر کدام وظیفه ی خاصی دارند. لیست تمامی پنل های فتوشاپ در بخش Window منو قرار دارند که با کلیک بر روی هر کدام در صورت نبود آن پنل، بر روی صفحه ظاهر می گردد و بالعکس. پنل ها را همچنین می توان به صورت گروهی (یک پنل با چند سربرگ) نیز مرتب کرد. برای این کار یک پنل شناور را با ماوس به سمت سربرگ های یک پنل گروهی می کشانیم.
۵- پنل های کوچک شده: در صورتی که از پنلی استفاده نشود و وجود آن هم لازم باشد بهترین گزینه کوچک کردن آن است. در این صورت تنها آیکون آن نمایش داده می شود که با کلیک بر روی آن آیکون گستردگی می یابد. برای کوچک کردن یک پنل آن را با ماوس به منطقه ی پنل های بسته شده می کشیم.
نکته ی مهم در رابطه با پنل های کوچک و گسترده و حتی جعبه ی ابزار و نوار ابزار این است که می توان هر کدام از آن ها را با ماوس جابجا کرده و تغییر مکان داد؛ می توان آن ها را مثل سایر پنجره های ویندوز به حالت شناور در آورد و یا با کوبیدن آن ها به لبه های پنجره ی اصلی فتوشاپ (به جز لبه ی پایینی) آن ها را به پنجره ی اصلی سنجاق کرد.
فصل اول: آشنایی کلی با رابط کاربری
لبه های موردنظر در این تصویر با رنگ قرمز نشان داده شده اند.
۶- محیط کار: این فضای خالی و خاکستری رنگ، محیط کار ماست. محیطی که در آن تصویر جدیدی ایجاد می کنیم، به ویرایش یک پروژه می پردازیم و یا کارهای دیگری که می توان انجام داد. در این محیط است که ما با ابزارهای جعبه ی ابزار کار می کنیم؛ خروجی ما و نتیجه ی کارهایی که انجام داده ایم نیز در این فضا نشان داده می شود. می توان با فشردن کلید Tab همه ی پنل ها و جعبه ی ابزار را به طور موقت مخفی کرد و محیط کار بزرگتری در اختیار گرفت. می توان با فشردن مجدد Tab نیز همه چیز را به حالت اول بازگرداند.
۷- چیدمان (Workspace): در فتوشاپ چند حالت برای چیدمان و موقعیت پنل ها وجود دارد که در هر کدام بسته به نوع استفاده ی ما از فتوشاپ پنل های کاربردی تر آن گسترده خواهند شد. از این چیدمان ها می توان عکاسی، تایپوگرافی و نقاشی را نام برد. از طریق گزینه های New Workspace و Delete Workspace نیز می توان اقدام به ایجاد و حذف چیدمان هایی کرد که توسط کاربر و با سلیقه ی او هستند. در صورتی که یکی از چیدمان های فتوشاپ توسط کاربر تغییر کرده باشد با استفاده از گزینه ی Reset Workspace می توان آن را به حالت قبلی بازگرداند. حالت پیش فرض یعنی Essentials برای افراد مبتدی مناسب ترین است.
ایجاد اولین پروژه ی فتوشاپ:
برای ایجاد یک پروژه ی جدید از منوی File گزینه ی New را انتخاب کرده و یا کلیدهای میانبر Ctrl+N را فشار دهید (استفاده از کلیدهای میانبر به علت سرعت بیشتر در فتوشاپ توصیه می شود). پنجره ی زیر باز می شود. با هم این پنجره را بررسی می کنیم:
فصل اول: آشنایی کلی با رابط کاربری
در بخش Name نام پروژه ی خود را وارد می کنیم. این کار را حتماً انجام دهید تا در آینده ده ها کار بی نام (Untitled) نداشته باشید که برای دیدن محتویات هر کدام نیاز به باز کردن آن و اتلاف وقت زیادی باشد.
در ادامه ابتدا به بررسی اجزای Preset که درون کادر خاکستری رنگ قرار گرفته اند می پردازیم و بعد از آن مفهوم Preset را بیان خواهیم کرد.
در بخش Width طول تصویر (محور x) و در بخش Height عرض تصویر (محور y) را به دلخواه وارد کنید و یا اگر پروژه ی خاصی در ذهن ندارید بر روی Default Photoshop Size باقی بگذارید و یا اگر Preset بر روی گزینه ی دیگری است آن را به Default Photoshop Size تغییر دهید. در مقابل اندازه ی طول و عرض، واحد آن ها ذکر شده است (مثل سانتی متر، میلی متر، پیکسل و…). گزینه ی بعدی تراکم پذیری (Resolution) است که واحد آن dpi (مخفف dot per inch به معنی نقطه در اینچ) می باشد. بهترین اندازه برای کارهای چاپی ۳۰۰ است و برای سایر تصاویر که تنها در مانیتور نمایش داده می شوند ۷۰ نیز کفایت می کند. عدد ۳۰۰ عددی استاندارد در چاپ کار است و سایز پروژه ی چاپ شده در این حالت دقیقاً به اندازه ای که گفته شده است خواهد بود. یعنی اگر سایز پروژه را ۱۰ سانتی متر در نظر گرفته باشیم تنها در صورتی که این عدد برابر ۳۰۰ باشد به همین اندازه ی ۱۰ سانتی متر چاپ خواهد شد.
در رابطه با Color Mode بحث بسیار است. تا همین حد که برای کارهای کامپیوتری (تنها نمایش در مانیتورها) از گزینه ی RGB و برای کارهای چاپی از گزینه ی CMYK استفاده می شود. در بخش های بعدی به تکمیل این مبحث می پردازیم. در صورتی که قصد دارید کار نهایی شما دارای پس زمینه ی سفید باشد گزینه ی Background Contents را بر روی White قرار دهید و در غیر این صورت بر روی Background Color قرار دهید تا کار جدیدی با رنگ پیش زمینه داشته باشید (رنگ پیش زمینه و پس زمینه در ادامه توضیح داده خواهد شد). در صورتی هم که قصد دارید تصویر هیچ پس زمینه ای نداشته باشد از گزینه ی Transparent استفاده کنید. تفاوت تصویری بدون پس زمینه و تصویری با پس زمینه ی سفید که ممکن است در بسیاری از جاها اشتباه گرفته شوند با شکل در زیر نشان داده شده است (حاشیه ی هر تصویر با رنگ قرمز مشخص گشته است).
فصل اول: آشنایی کلی با رابط کاربری
(تصویری بدون پس زمینه)
فصل اول: آشنایی کلی با رابط کاربری
(تصویری با پس زمینه سفید )
نکته ی مهمی که باید دانسته شود تفاوت میان پیکسل سفید و «عدمِ» وجود پیکسل است. تصویری با پس زمینه ی سفید ممکن است بر روی کاغذ سفید و یا صفحه ی وب سفید رنگ تفاوتی با تصویر بدون پس زمینه نداشته باشد ولی در جایی با رنگی غیر از سفید تفاوت خود را نشان خواهد داد.
در گوشه ی سمت راست و پایین همین پنجره، در بخش Image Size اندازه ی تخمینی پروژه نوشته می شود.
preset: ممکن است که اندازه، رزولوشن و به طور کلی تنظیمات مشخصی که در پنجره ی New وارد می کنیم به طور مکرر لازم به استفاده باشند. این امکان که مشخصات را برای استفاده های بعدی ذخیره کنیم Preset نام دارد. برای این کار ابتدا مشخصاتی را که قصد ذخیره ی آن را داریم وارد نموده و سپس بر روی کلید Save Preset کلیک می کنیم. امکان حذف presetها نیز با کلید Delete Preset وجود دارد. بعد از این کار می توان از منوی کشویی Preset، مشخصات مدنظر را انتخاب کرد. این منو علاوه بر شامل بودن Presetهای کاربر، سایزها و مشخصات دیگری هم دارد. مثل کاغذ A4 در بخش International Paper (که بعد از انتخاب این گزینه امکان انتخاب سایز در منوی کشویی پایینی (Size) وجود خواهد داشت؛ نه فقط در مورد International Paper بلکه در مورد همه ی گزینه هایی که زیرمجموعه دارند انتخاب زیرمجموعه از منوی کشویی Size صورت خواهد گرفت.) و یا رزولوشن های (HD (720p و (Full HD (1080p در بخش Film & Video.
در صورتی که تصویری در حافظه ی RAM کامپیوتر موجود باشد (برای مثال از صفحه Print Screen گرفته باشیم)، preset به طور اتوماتیک بر روی گزینه ی Clipboard (که در مواقع عادی خاکستری رنگ و غیرفعال است) رفته و مقادیر طول و عرض برابر سایز تصویر نامبرده خواهد بود.
در انتها بر روی کلید OK کلیک کرده و یا اینتر را فشار می دهیم.
پروژه ی فتوشاپی ما ساخته شد. اگر دقت کنید پنجره ی این پروژه هم قابلیت شناور بودن و هم قابلیت سنجاق شدن به پنجره ی اصلی فتوشاپ را داراست؛ حتی می توان تعدادی از آن ها را با سربرگ ها گروه بندی کرد و حتی پنجره ی گروه نیز می تواند شناور شود.
مزیت سنجاق (docked) کردن پنجره های فتوشاپ به پنجره ی اصلی این است که باعث مزاحمت نمی شوند! چون ممکن است پنجره های شناور روی پروژه بیایند. ولی پروژه همواره روی پنجره های سنجاق شده قرار می گیرد.
آخرین مبحث این فصل، باز کردن یک پروژه ی قدیمی و یا یک عکس معمولی در فتوشاپ است. فرمت فایل های فتوشاپ PSD می باشد. سایر عکس ها نیز فرمت هایی نظیر JPG، PNG و… دارند که درباره ی آن ها توضیح داده خواهد شد.
برای باز کردن یک فایل در فتوشاپ از منوی File گزینه ی Open را انتخاب کرده و یا از کلیدهای میانبر Ctrl+O استفاده می کنیم. راه دیگر باز کردن پنجره ی انتخاب فایل دو بار کلیک کردن (double click) بر روی محیط کار خالی و خاکستری رنگ است. اگر پروژه ای به پنجره ی اصلی فتوشاپ سنجاق شده است ابتدا با شناور کردن آن پنجره، فضای گفته شده را احیا کنید و سپس دو بار کلیک نمایید. برای Zoom in کردن (بزرگ نمایی) از کلیدهای Ctrl به علاوه ی کلید مثبت (+) و برای Zoom Out کردن (کوچک نمایی) از کلیدهای Ctrl به علاوه ی کلید منفی (-) استفاده می شود.
admin
۲۳ بهمن ۱۳۹۵
850 بازدید

 برچسب ها: